เว็บนี้ถูกแทนที่ด้วย http://km.rajahosp.com แล้ว นั่นคืออาจมีการยุบเว็บนี้ในอนาคตอันใกล้
อ่าน: 3015
ความเห็น: 3

กายภาพบำบัดระบบทางเดินหายใจ;การหย่าเครื่องช่วยหายใจ

Weaning from Mechanical Ventilation

Weaning from Mechanical Ventilation


      การดูแลผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจนั้นเป็นเรื่องปกติของผู้ป่วยที่อยู่ในหออภิบาลผู้ป่วยหนัก ซึ่งทำให้มีปัญหาที่สำคัญอีกประการหนึ่งตามมา นั่นคือขั้นตอนยุติการใช้เครื่องช่วยหายใจ ซึ่งยากและท้าทายความสามารถของบุคลากรทางการแพทย์ทุกระดับ ปัจจุบันวิธีการ weaning ผู้ป่วยนั้นยังไม่มีข้อสรุปชัดเจนว่า เมื่อใดผู้ป่วยจะสมควรเริ่มต้นการทดสอบว่าจะสามารถหายใจเองได้เพียงพอหรือไม่ (spontaneous breathing trial, SBT) และ criteria ใดสมควรนำมาเพื่อประกอบการพิจารณาในการเริ่มต้น weaning เนื่องจาก weaning predictor ที่มีใช้ทำนายความสำเร็จของการถอดท่อหายใจนั้นอาจมีความน่าเชื่อถือน้อย คือมีค่า negative predictive value ต่ำ นอกจากนี้งานวิจัยเกี่ยวกับ weaning เองยังมีข้อสรุปที่แตกต่างกันในส่วนของ validity of functional variables ของระบบการหายใจที่ควรได้รับการพิจารณาก่อนเริ่มweaning และมีผลช่วยในการทำนายความสำเร็จของการถอดท่อหายใจ ดังนั้นในงานวิจัยใหม่ๆ เกี่ยวกับ protocol-directed weaning จะมีการประเมินความพร้อมของ weaning โดยอาศัย structured evaluation

      ผู้ป่วยที่จะเริ่มต้นขบวนการ weaning ต้องผ่านการประเมินความพร้อมในด้านต่างๆ ทำให้เราได้ทราบว่าผู้ป่วยนั้นอยู่ในระยะ พร้อมแล้วสำหรับ weaning หรือยังไม่พร้อมสำหรับ weaning หรือไม่มีโอกาสที่จะ weaning ได้สำเร็จ ซึ่งวิธีการประเมินเบื้องต้นนี้ ประกอบด้วย

  1. ปัญหาที่เป็นสาเหตุของการใช้เครื่องช่วยหายใจได้รับการแก้ไขหรือหมดไปแล้ว
  2. ลักษณะของ respiratory และ ventilatory patterns อยู่ในเกณฑ์ดี ได้แก่ ระดับPaO2/FiO2 ratio อยู่ในเกณฑ์ดี คือ > 200, PaO2 > 60 มม.ปรอท ในขณะที่ได้รับFiO2 <= 0.4 และระดับ PEEP ควรน้อยกว่า 5 ซม.น้ำ
  3. ผู้ป่วยมีความสามารถที่จะไอหรือ มี protective airway reflex ที่ดี ไม่ได้รับยาsedatives
  4. มีการทำงานของระบบไหลเวียนเลือดและมี metabolic parameters อยู่ในเกณฑ์ปกติ (อัตราเต้นหัวใจ <= 140 ครั้ง/นาที ความดันเลือดสม่ำเสมอได้รับยาvasopressor เช่น dopamine <= 5 มคก./กก./นาที และ ระดับฮีโมโกลบินเพียงพอคือ 8-10 กรัม/ดล.)

      Criteria เหล่านี้สามารถนำมาใช้ในการประเมินผู้ป่วยเบื้องต้นได้ทุกวัน ใช้เวลาเพียง 2-3 นาทีสำหรับการประเมิน และอาจมีประโยชน์ในการทำนายความสำเร็จของการถอดท่อหายใจ อย่างไรก็ตามอาจมีความผิดพลาดได้ ดังนั้นความสามารถของผู้ป่วยในการหายใจได้เองขณะ SBT นั้นจึงมีความสำคัญและเชื่อถือได้มากที่สุด

หมวดหมู่: KM
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: อ. 24 เม.ย. 2555 @ 20:02 แก้ไข: อ. 01 พฤษภาคม 2555 @ 04:35

ความเห็น

1.
30
benz [IP: 110.164.68.226]
เมื่อ พ. 25 เม.ย. 2555 @ 03:39
#350 [ ลบ ]

กายภาพบำบัดระบบทางเดินหายใจมีความจำเป็นเป็นอย่างมากในการช่วยผู้ป่วยทางด้านทรวงอกและยังส่งผลไปถึงระดับสรีรวิทยาของร่างกาย ในกลไกการทำงานของระบบการไหลเวียนเลือด การแลกเปลี่ยนก๊าซ เพราะ ถ้าใช้ทฤษฎีผสมผสานกับความเข้าใจในตัวของคนไข้ก็จะสามารถรักษาผู้ป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพ

2.
P
benz_physical
เมื่อ พ. 09 พฤษภาคม 2555 @ 19:52
#353 [ ลบ ]

การแลกเปลี่ยนก๊าซของปอดที่ถูกจำกัด อาจมีสาเหตุมาจากปัจจัยต่างๆ เช่น ภาวะผู้ป่วยนอนนานทรวงอกถูกกดทับไม่ขยายทำให้มีการยึดติดของซี่โครง ระดับความเข้มข้นหรือค่าที่ผิดปกติของเลือดอาจทำให้การจับตัวของออกซิเจนในเลือดลดน้อยลง รูปแบบการหายใจของคนไข้ที่ผิดวิธีอาจทำให้ผู้ป่วยหายใจสั้นตื้นและใช้กล้ามเนื้อช่วยมากขึ้น ดังนั้น การมองถึงสรีรวิทยาของการหายใจและการเพิ่มการแลกเปลี่ยนก๊าซของผู้ป่วยอาจใช้องค์ประกอบทางร่างกายเป็นตัวช่วยในการแก้ไขปัญหานี้ได้

3.
30
ไม่แสดงตน [IP: 202.29.153.10]
เมื่อ พฤ. 24 พฤษภาคม 2555 @ 01:17
#359 [ ลบ ]

ลมหายใจเข้า...ลมหายใจออก...

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 107.22.78.233
ข้อความ:  
เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
 
รหัสสุ่ม: ( ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน )
  ยกเลิก หรือ ดูตัวอย่างก่อนบันทึก หรือ